Dürer był już wtedy uznanym artystą. Miał za sobą dwie podróże do Włoch, tak istotne dla rozwoju jego twórczości.
Cykle drzeworytów „Apokalipsa”,” Wielka Pasja”, „Życie Marii”, „Mała Pasja” oraz cykl miedziorytów „Pasja” przyniosły mu zasłużoną sławę. Chętnie podejmował nowe wyzwania i szukał tematów, które nie tylko jego fascynowały. Jednym z nich był egzotyczny, nieznany mu z autopsji wizerunek nosorożca, o którym ówcześnie było głośno. Zwierzę sprowadzono z Indii dla króla Portugalii Manuela I.
„Nosorożec „od samego początku stał się obiektem podziwianym i pożądanym przez kolekcjonerów. I tak jest do dziś. Tworząc go Dürer polegał wyłącznie na swojej wyobraźni i zasłyszanych opisach. Niemal do końca XVIII wieku służył on za model w podręcznikach historii naturalnej. Znalazł się nawet na holenderskich flizach produkowanych w Utrechcie w drugiej połowie XIX wieku.
Fantastyczna wyobraźnia artysty pozwoliła sporządzić dzieło, które budzi podziw od wieków. Utkany, a raczej wyżłobiony w drzeworycie obraz nosorożca zajmuje szczególne miejsce w dorobku artysty. Wywołuje wiele emocji nie tylko wśród historyków sztuki, ale także wśród miłośników twórczości graficznej mistrza z Norymbergi.
Wystawa czynna do 31 października 2026
Wernisaż: 10 października 2026, godz. 19.30 (po koncercie Klasyka Stylu)
Mat. Prasowe
