Na monumentalne malowidła świętych natrafili naukowcy, zaangażowani w konserwatorsko-restauratorskie przedsięwzięcie w kościele pw. Wniebowzięcia NMP w Bestwinie koło Bielska-Białej.
Świątynia nie przestaje zaskakiwać krakowskich specjalistów, którzy krok po kroku odsłaniają system późnorenesansowej dekoracji bestwińskiego prezbiterium. Jak poinformował ks. dr Szymon Tracz, konserwator architektury i sztuki sakralnej diecezji bielsko-żywieckiej, do dotychczas odsłoniętych przedstawień z roku 1597 na ścianach prezbiterium dołączyły kolejne. Należy do nich odkrycie na północnej ścianie dwóch monumentalnych postaci – św. Biskupa oraz św. Księcia.
-W ten sposób w prezbiterium pod koniec wieku XVI namalowano na ścianach dwóch biskupów i dwóch rycerzy, zatem można przypuszczać, że mamy tu do czynienia z wizerunkami św. Wojciecha, św. Stanisława ze Szczepanowa oraz św. Floriana i św. Wacława. Ponad nimi w owalnych tondach ukazano czterech Ojców Kościoła – św. Augustyna, św. Grzegorza, św. Ambrożego i św. Hieronima, a na ścianie północnej św. Katarzynę z Aleksandrii” – wyjaśnił Sz. Tracz.
Równocześnie na wewnętrznej ścianie tęczowej od strony prezbiterium anonimowy malarz ukazał odsłoniętą teraz Matkę Boską z Dzieciątkiem, która przekazuje różaniec św. Dominikowi i św. Katarzynie Sieneńskiej.
-Obu świętych identyfikują dominikańskie habity oraz postać psa przy nogach św. Dominika. Z kolei w podłuczu tęczy ukazały się przedstawienia czterech ewangelistów z tradycyjnymi atrybutami – wołem, aniołem, lwem i orłem. Rzadko się zdarzało, aby w tak eksponowanym miejscu w wiejskich kościołach znajdowała się wnęka, która być może była przeznaczona dla prezentowania bliżej nieznanej figury. Odsłonięte malowidła wciąż zaskakują żywością swoich kolorów oraz finezyjną ręką artysty – podkreślił historyk sztuki.
Pierwszą wzmiankę o bestwińskiej parafii można znaleźć w dokumencie „Liber rationis decinae sexennalis” z 1326 roku, który znajduje się w Bibliotece Watykańskiej. Około 1575 roku na miejscu drewnianego powstał kościół murowany. W 1632 roku otrzymał tytuł Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.
