Prace naprawcze na dachu i wieży, konserwację portali, drzwi, kamiennej okładziny oraz monumentalnych figur obejmuje m.in. trwający proces restauracji katedry św. Mikołaja w Bielsku-Białej – najważniejszej świątyni diecezji bielsko-żywieckiej.
Zdaniem specjalistów, przedsięwzięcie jest konieczne, gdyż zniszczeniu uległy elementy konstrukcyjne podtrzymujące krzyż wieńczący hełm katedralnej wieży oraz fragmenty poszycia dachowego.
W najbliższym czasie dzięki dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego naprawione zostaną elementy konstrukcyjne drewnianych podestów i deskowanie więźby dachowej, łącznie z impregnacją zabezpieczającą przed pożarem.
Jak poinformował ks. dr Szymon Tracz, dyrektor Muzeum Diecezjalnego w Bielsku-Białej i konserwator architektury i sztuki sakralnej diecezji bielsko-żywieckiej, zakończył się już pierwszy etap prac konserwatorsko-restauratorskich, obejmujący portale, drzwi i kamienną okładzinę – rustykę dolnej części masywu wieżowego.
- Konserwacji poddano także trzy monumentalne figury św. Jana Nepomucena, św. Jadwigi Śląskiej i św. Mikołaja umieszczone ponad głównym portalem. Dzięki przeprowadzonym działaniom konserwatorskim usunięto pojawiające się pęknięcia i odspojenia warstw piaskowca, z którego wykonano rustykę i same rzeźby” – wyjaśnił i podkreślił, że te prace sfinansowano z ofiar parafian oraz dotacji przyznanej przez Urząd Miejski w Bielsku-Białej.
Bielska katedra należy do najstarszych zabytków miasta. Kamienna świątynia pod wezwaniem św. Mikołaja stanęła tu w 1443 r. W 1447 erygowana została parafia, która zarazem otrzymała status głównej kościelnej jednostki administracyjnej w mieście. Patron parafii, otaczający szczególną opieką kupców, był też patronem miasta. Od 1559 do 1630 r. kościół ten, podobnie jak większość świątyń katolickich na terenie Śląska Cieszyńskiego, znajdował się w rękach ewangelików. Wielokrotnie katedrę trawiły pożary i niszczyły żywioły.
Obecnie w ołtarzu głównym znajduje się obraz św. Mikołaja pochodzący z 1845 r.. Środkową część masywu wieżowego bielskiej katedry tworzy monumentalne rozwiązanie portalowe inspirowane romańskimi ościeżami spotykanymi w średniowiecznej sztuce Europy Zachodniej. W tympanonie portalu wyobrażono zmartwychwstałego Chrystusa adorowanego przez dwa anioły. Natomiast na ościeżach w owalach przedstawiono popiersia dwunastu apostołów. Ponad portalem na cokole koronującym umieszczono figury świętych – Jana Nepomucena, Jadwigi Śląskiej i Mikołaja, patrona katedry.
Założenie portalowe jest dziełem twórcy fasady katedry Leopolda Bauera, który w latach 1907-1910 dokonał jej przebudowy, nadając jej obecny, rozpoznawalny w świecie kształt. Rzeźby i kamienną dekorację portalu odkuł słynny wiedeński artysta Othmar Schimkowitz (1864-1947).
