Awans Mai Chwalińskiej do finału French Open w czerwcu 2026 r. jest szeroko komentowany jako największa sensacja turnieju. Dla samej tenisistki to jednak przede wszystkim dowód, że nawet po poważnym kryzysie psychicznym możliwy jest powrót do zdrowia. Jej historia pokazuje, z jakimi wyzwaniami mierzą się młodzi sportowcy, ale także osoby spoza świata sportu.
Jak przypomina Medonet, Chwalińska otwarcie mówiła o swoich problemach zdrowotnych, w tym o depresji, która zmusiła ją do zawieszenia kariery na ponad półtora roku. W czerwcu 2021 r. poinformowała, że powodem tej decyzji była choroba psychiczna. W kolejnych wywiadach podkreślała, że przez długi czas nie czerpała radości z gry, miała trudności z koncentracją i odczuwała silne wyczerpanie psychiczne. Zdarzało się jej nawet nie pamiętać, z kim rywalizuje na korcie.
Ważnym czynnikiem wpływającym na jej stan psychiczny były przewlekłe kontuzje i przeciążenie organizmu. Już na początku dorosłej kariery Chwalińska zmagała się z urazami nadgarstka, kolana i łokcia, a także z nawracającymi bólami przeciążeniowymi. W 2022 r., po powrocie do gry, ponownie musiała zrobić przerwę z powodu kontuzji kolana. Jak sama przyznawała, jej ciało przez długi czas wysyłało sygnały ostrzegawcze, których nie dało się dłużej ignorować. Każdy trening wiązał się z bólem, a organizm coraz wyraźniej domagał się odpoczynku.
Leczenie i świadoma przerwa
Decyzja o zawieszeniu kariery okazała się dla Chwalińskiej momentem przełomowym. Tenisistka korzystała z pomocy specjalistów i wielokrotnie podkreślała, jak ważne było wsparcie bliskich oraz profesjonalna opieka. Nie ujawniała szczegółów leczenia, ale zaznaczała, że powrót do sportu był procesem podporządkowanym zdrowiu, a nie chęci szybkiego powrotu na kort.
W 2022 r. rozpoczęła stopniowy powrót do sportu, jednak — jak sama podkreślała — nie był to powrót za wszelką cenę. Proces odbudowy formy wymagał czasu i cierpliwości, zwłaszcza po zabiegu artroskopii kolana, który był konieczny ze względu na przeciążeniowe i pourazowe uszkodzenia stawu. Rekonwalescencja po takim zabiegu wymaga stopniowego zwiększania obciążeń, co dodatkowo wydłużało powrót do pełnej sprawności.
Zmiana podejścia do zdrowia
W ostatnich sezonach widać wyraźną zmianę w podejściu Chwalińskiej do treningu i regeneracji. Doświadczenia związane z depresją i przeciążeniem sprawiły, że musiała na nowo zbudować relację ze swoim ciałem i sportem. W jej sztabie postawiono na zmniejszenie objętości treningów, ograniczenie gry podwójnej, większy nacisk na przygotowanie fizyczne i prewencję urazów, a także dbałość o regenerację i równowagę psychiczną.
Tenisistka podkreślała, że dopiero odejście od ciągłego przekraczania granic organizmu i respektowanie jego sygnałów pozwoliły jej odzyskać stabilność oraz radość z gry. Takie podejście coraz częściej rekomendowane jest także osobom trenującym amatorsko, zwłaszcza młodym dorosłym, u których przeciążenie i przewlekłe zmęczenie stają się coraz powszechniejszym problemem.
Stan zdrowia podczas French Open
Podczas tegorocznego French Open Maja Chwalińska nie zgłaszała żadnych kontuzji ani dolegliwości wymagających interwencji medycznej. Przerwa medyczna w półfinale dotyczyła jej rywalki, a nie jej samej. To pokazuje, że świadome podejście do zdrowia i odpowiednia regeneracja przynoszą efekty nie tylko w kontekście sportowym, ale także psychicznym.
źródło: medonet.pl
